همسر من ششصد جور لبخند بلد است كه هر كدامش می‌تواند به هستی آدم روشنايی ببخشد

گفت: بگو ۲۹ سال نداري و اين سال‌ها را از  دست دادي

پیش از شما

به سان شما

بیشمارها

با تار عنکبوت نوشتند روی باد

کین دولت خجسته ی، جاويد زنده باد

(استاد شفيعي كدكني)

(ديالوگي از فيلم ديوانه‌اي  از قفس پريد)

ما که با مرگ بی حساب شدیم

چندین برابر دارایی داریم اما ارزش های مان کمتر است

ما ساختمان های بلند داریم اما طبع کوتاه تر

بزرگ راه های پهن تر اما دیدگاه های باریک تر

مدارک بالاتر اما درک عمومی پایین تر

بدون ملاحظه ایام را می گذارنیم، خیلی کم می خندیم،تا دير وقت بيدار مي مانيم، خيلي خسته از خواب برمي‌خيزيم

صداش تو گوشم می پیچه . سلام قربونت برم. نمیای پیشم.

تلفنو بر می دارم.   به شماره نگاه  میکنم. من که می دونم نیست. از ترس اینکه صداشو نشنوم.  شماره نمیگیرم. دوست دارم صدای متمد بوق رو بشنوم.

سلام قربونت برم